Puirtu Braña (Ayer) - Peña'l Vientu - Picu'l Cascayón - Llagu Ubales

27 de Setiembre de 2009

Track: Puirtu Braña (Ayer) - Peña'l Vientu - Picu'l Cascayón - Llagu Ubales

Una vegada más vamos facer una ruta partiendo del puirtu ayerán de Braña y nesta ocasión vamos adientranos un pelín en Llión, más en concretu vamos baxar dalgo del puirtu y pasando la urbanización de San Isidru nuna curva de dreches, tendremos sitiu abondo p'aparar el coche no que se llama'l Puente de Wamba.

Dende'l aparamientu col Tonéu al fondu

Esti ponte tien el nome d'un rei visigodu nomáu Wamba, que de xuru qu'anduvo a hosties colos astures, jeje. Pa más información echar una güeyada al enllaz, qu'anque solo seya por saber d'au vien el nome pue ya pagar la pena.

Como siempre, pa llegar equí, partimos de Xixón garrando la autovía minera y dempués en Mieres del Camín garramos la autovía A66 saliéndonos na salida de Morea, pa percorrer la As 112, pasando polos siguientes pueblos nel nuesu camín: Caborana, Morea, L'Escuyu, Cabanaquinta, Col.lanzo, La Pola Vieya, Felechosa, Roseco y La Braña.

Pa que nun se faiga la ruta dalgo repetitiva, vamos meyor salir d'un senderu un pelín más abaxo, travesando una portiella, ya que sinon repetiríamos camín al traviés de la pista Wamba. Namás que travesemos esa portiella, llegaremos bien ceo a unes cabañes nuna vega nomada L'Aliviada, la cual recibe'l nome d'un arroyu que sírvenos de guía nel nuesu caleyar.

Vega y arroyu de L'Aliviada

Vistes perguapes del Picu Torres

Esti arroyu aparte de da-y bona belleza a la travesía, aportaranos a la fin, a la collada Les Aguyes (1844 m), onde podremos echar el primer descansu, y acolumbrar en toa plenitú los macizos del Cornión y Urrieles de picos d'Europa. Esta collada, danos pasu a la manzorga a la Peña'l Vientu (1997 ms) y a la mandrecha a les Rapaínes (2023 ms) .

Caleyando col Cascayón al fondu y echando un vistazu a la Peña'l Vientu


Les Rapaínes y Picos d'Europa dende'l Colláu Les Aguyes

Dende esta perguapa collada, ya tan solo tenemos que dir siguiendo los h.itos del camín o la nuesa propia intuición pa dir ganándole altor a la montaña hasta algamar la cume de la Peña'l Vientu (1997 m), na que nel día nel que xubimos a pesar del so nome, nun cuerría malpenes una brisina.

Les vistes del parque de Redes en tola so estensión nesta cume son una auténtica pasada, y como ca día que vamos de monte, damos conocencia de nueves cotes, siempre somos a echar unos minutinos dixebrando tolos montes que mos rodeen. Una bona amuesa ye la siguiente semeya en direición a picos d'Europa, pero les vistes a picos como Torres, Retriñón, Tonéu, Ausente y más al fondu el macizu de les Ubiñes son tamién impresionantes na otra direición.

Vistes dende la Peña'l Vientu

Descansando y posando na cume d'esta peñona de 2000 ms

Ese Fernan que volvió a acompanganos nesta ruta

Con esta ascensión ya teníemos l'oxetivu cimeru nel bolsiellu, pero como soi dalgo perro, tenía un par de sorpreses más pa una ruta que de primeres nun tenía muncha dificultá. Se qu'hubo xente qu'acabó sofriendo más de lo que pensaba, así que pa ellos va dedicada la entrada al blog, sobretou pa la prima del collaciu Simón, que pasólu pelín mal. Anímala a venir más, que si fizo esta fae cualquiera, jeje.

Dimos baxada a la peña'l Vientu, pola mesma crestería que la forma, siempre con curiáu, hasta llegar a un pequeñu colláu qu'hai pente esta y la Peña Fornos de 1937 ms, de la cual dimos bona cuenta tamién, demientres dellos collacios diben baxando más rezagaos.

Na Peña Fornos (1937 ms) nun día increyible

Dende esta peña, veíamos a les clares el siguiente pasu na ruta, que yera descender al colláu L'Acebal (1711 ms). Este descensu lo faeremos tamién pela cresta pa a lo postreru desvianos a la manzorga un pelín evitando una paré con bona caída.

Abaxu nel colláu L'Acebal, partiríamos el grupu debíu al cansancio de dellos miembros, poro unos faeríamos la cabera ascensión al Picu'l Cascayón y los demás diríen caleyando pola pista fácilmente hasta'l Llagu Ubales.

Descensu hacia'l Colláu L'Acebal

Pa enfilar l'ascensu al Cascayón, vamos primeru averanos a un colláin nomáu Los Traves a 1766 ms y d'ellí ya xubiremos de forma continua, con dalguna parada na que xintaremos aréndenos qu'alcontramos nel camín. Una vegada que tamos na cume'l Picu'l Cascayón (1947 ms) ya podemos descansar viendo debaxu nuesa'l Llagu Ubales, de orixe glaciar, y que ye final (pal que lu algame, jeje, otros piérdesen, benditu gps) de la perconocía ruta del desfiladeru de los Arrudos.

Al fin na cume'l Cascayón y el llagu Ubales

Namás quedanos averanos a la paré esquierda que forma'l llagu pa descender por él, con curiáu tamién, ya que báxase per una zona de piedres. Al fin nel llagu vamos poder xintar con tola fame del mundiu, ya inclusu echar un pigacín si'l cuerpu lu pide.

Xintando y apigazando nel llagu Ubales

Pa finar, quédanos solu tornar al colláu Acebal. Esta será per senda n'ascensu hasta la collaína La Xara onde tenemos una fonte d'augua bien frío, y d'elli en descensu hasta L'Acebal onde tomaremos la pista Wamba, hasta'l coche. A decir verdá de toles pistes, formigonaes y de tierra, ye de les menos cansines pa lo que suel ser lo pior d'una ruta montañera, la vuelta'l coche.

Baxando desperdigaos pela pista de Wamba cola Peña'l Vientu detrás

Por comentar dalgo negativu d'esti gran día foi la perda de la cámara del collaciu de Solsticiu de Branu, qu'ente, más bien el robu de la cámara y que venía cansáu de xubir a la vega Urriellu'l día anterior, nun tuvo'l meyor día montañeru. Dicir, qu'hai que ser ruín, p'alcontrase una cámara de fotos habiendo xente pela zona, y quedásela. Oxalá que'l que se la quedó l'aproveche, será pola crisis tamién?

Otra cosina que nun me voi callar, como ye vezu en mi, ye dicir lo rancio que foi'l paisanu que lleva'l chigre del Puirtu Braña. Nun se si tará fadiáu d'aguantar a los pih.os que van esquiar n'iviernu, pero pa un grupín curiosu de xente montañera que vamos enantes y dempués de la ruta a tomar un cafetín, ya podía ser más agradecíu. Hai que dicir lo bono y lo malo digo yo. Lo mesmu que tenemos nuna ñube a Juanín en Pendones y a dalgún sitiu más en Pola Somiedu o nel mesmu Puertu Tarna, esti chigre, téngolo cruzáu.

Un saludín y ta la prósima.

Xuntances al traviés de la rede

Paez mentira ya, pero llevo varios meses escribiendo equí y bastantes coses ya camudaron nesi camín que toos tenemos na vida.

Mi afición al deporte, a tou tipu de deporte, pero últimamente sobretoo a los deportes d'aventura y al aire llibre, siguen ehí, espoxigando día a día. Hai más ganes, más oportunidaes y más ilusión por dir de monte, esguilar o facer una ruta en bici.

Ruta del Puertu Tarna - Picu Remelendi - Xerra'l Mongayu

Dotramiente, tamién dexé la nocturnidá folixera y con ello l'alcohol, lo cual ye un tema pelín cansino pero que ta dando sus frutos, anque a dellos collacios cueste-yos aceptalo. Pero sinceramente, dende que lo dexé toi encantáu, soi más feliz y toes eses coses. Solo qu'agora echo en falta muncho, munchísimo, aquella pérdida que me fizo camudar ese xeitu de vivir.

Joer, como echo de menos, poder moveme al mio antoxu. En fin, habrá qu'aguantase y siguir na espera pol carné.

Ruta de Tuíza Riba - Picos del Fontán

Pero aparte dello, esto d'escribir memories y contar hestories varies, tien aparte de desfogase, dalgo que nun diba esperar d'un blog, y ye conocer xente, y poder convertila en collacios. Y por qué digo esto, pues porque a pesar de llevar muncho esto d'interné en furrule, y ser informáticu, nunca fui de los que dedicábase a conocer xente por interné, y menos a quedar con dalguien pa conocese personalmente.

Ruta de Puirtu Braña - Peña'l Vientu

Esisten mil páxines de contactos, messenger, agora'l facebook o tuenti, o su puta madre, pero les coses son siempre meyor si nun se fuercien y amás nun s'esperen. Tan fácil fue como escribir una entrada montañera al blog, y que dalguien d'esta nación que ye interné, llea lo qu'escribiste pa dir a esi monte, y de pasu interésase pola to vida al traviés de la rede.

Esto foi lo que pasó con Jose Fernando de Basauri (Bizkaia), a partir de que contautó conmigo, foi ya un collaciu más, pero lo meyor ye conocese en persona, dir de monte xuntos y como si nos conociésemos de tola vida, tanto colos sos collacios como colos míos.

Los culpables de la xuntanza astur-vasca

Berto y Fernando nos picos del Fontán

Peña'l Vientu

Poco más hai que cuntar, namái da-yos les gracies a Fernando y a los sos collacios Tito, Paco, Jose Antonio y Beatriz, que vinieron pasar les sos vacaciones a Asturies y aprovechamos pa facer rutes de monte xuntos, pudiendo compartir mui bonos momentos que de xuru repetiranse nel futuru.

Un abrazu pa toos ellos y queden estes semeyes pa renembrar estes xuntances montañeres.

Xinta nel hotel del Puertu Tarna

Bones rises nos echamos y una bona fabada tamién

Vémonos pelos montes

Tuiza Riba (L.lena) - Picos del Fontán

20 de Setiembre de 2009

Track: Tuiza Riba (L.lena) - Picos del Fontán

Esta vegada tocábanos facer una ruta non propuesta por nós mesmos, polo que de xuru que servíanos de desafíu, al dir de monte con xente con gran esperiencia poles montañes asturianes. Inda más, díbemos facer los tres collacios que fuimos cota al xubir a los Picos del Fontán nel macizu de les Ubiñes, gracies a un altor de 2410 ms apróximáu.

Pa ello, salíemos dende Xixón bien prontín, garrando l'autovía minera y arribando al pueblu l.lenese de Campumanes, onde dempués del cafetín y la merca de pan afayaiza pal bocata, montamos nel coche pa tirar pola carretera númberu 8 de L.lena, pasando pelos pueblos de Sotiel.lo, Espineo, Los Pontones, Teyeo, Rospaso, Tuíza Baxo y a la fin Tuíza Riba con un altor ya de 1220 ms.

Pueblu l.lenense de Tuíza Riba (1220 ms)

Nel parking d'esti pueblín, taben esperando Fernando, Paco, Jose Antonio y Beatriz, collacios de Basauri (Bizkaia) que ya tuvieren con nós na primer xuntanza astur-vasca montañera, y cola que caltendremos de xuru, munches rutes conxuntes nel futuru.

Viste dende Tuíza Riba del Picu La Mesa y el so cordal

La primer parte de la ruta empobínase por caminos de piedra d'ascensu continuu hasta llegar ensín perda nenguna a la braña de Meicín onde ta'l so refuxu recién remocicáu con mayor o menos gustu sigún quien lo agüeye. Ellí tuvimos a la vuelta la oportunidá de conocer al so guarda madrilanu y al so afamiáu perru.

Refuxu de Meicín (1550 ms)

Semeya de grupu con Peña Ubiña al fondu y falando con un paisanu de Tuíza

Dempués d'un caleyar "fácil", hasta'l refuxu, siempre con Ubiña la Grande al fondu, entamamos una segunda parte de la ruta, xubiendo pel "Canalón Oscuro" nome tamién del Picu que nos mira dende riba, con una paré inespugnable dafechu.

Ganando altor cola Braña Meicín debaxu nuesa

Nel entamu de la xubida tenemos la posibilidá de garrar augua na fonte del Bachao, lo que nos vendrá bien, ya que faese dura llevándonos al traviés de varios ziszas hasta la Forcada del Portil.lin (2058 ms), que ye un colláu arrodiáu por llábanes y col Picu'l Canalón Oscuro de 2145 metros enriba nuesa.

Descansando na forcada colos Picos del Fontán al fondu

Equí al fin, podemos acolumbrar los nuesos oxetivos, los cuales impresionan al igual que'l circu glaciar que formen colos picos: Aguyes Roxes, Siete, Crestón del Pasu Malu y los Portil.lines (Cimeru y Fonderu). Lo ciertu ye que ye bono descansar un pedacín y xintar daqué nesti forcáu, porque a pesar de salvar 500 ms de desnivel dende Meicín, quédanos lo pior inda, lo cual ya camentamos, al ver el circu y el pedreru que tendremos que salvar.

Señalando pa onde vamos

Nello ponémonos sin más reparu, y dempués de pasar pol pedreru que baxa de los Portil.lines, y travesar varios jous (Jous de Cueva Palacios), siempre esfrutando de les vistes d'esti glaciar onde al fondu veremos el Fariñentu a la mandrecha y Peña Rueda a la manzorga, meteremonos de llenu na canal de piedres final, que va pesllándose hasta xubir a un colláu a unos 2400 metros esautos.

P'arriba la canal de piedra y fontanes y p'abaxo'l glaciar col Fariñentu y Rueda



El desnivel taba siendo bien duro y les cares amosábenlo

Al fin nel colláu dempués d'agrupanos y acolumbrar muncho de la planicie castellana, y de tol ocidente asturianu, quédanos lo más fácil que ye arrodiar el Fontán Sur, pa de forma cenciella, caleyar al traviés de la ñeve caída fae díes, dar cume primeru al Fontán Sur y pocu dempués al Fontán Norte nel que ta'l buzón de cumes, onde ficimos la semeya pertinente.

Llegando al colláu onde fuimos arribando poquín a pocu

Sinceramente foi una pena que xustu pa dar bona cuenta de les cimes (techos del Conceyu de Quirós), puxérase'l día perru, y nun pudimos tar munchu tiempu disfrutando, de lo que pa nosotros foi la más dura pero guapa de les rutes que ficimos, na nuesa corta aventura montañera. De toes formes, el tastu a vitoria, disfrutábase y más en tan bona compañía como tuvimos.

Fontán Sur (2408 ms) con un mantín pequeñu de ñeve

Semeya de grupu nel Fontán Norte (2410 ms)

Esta ruta como ya dixe foi un bon pasu más nel nuesu desendolcu como montañeros ya que facíemos 1200 ms de desnivel en seis hores y media, siempre bien dirixios polos compañeros de Basauri. Como siempre namái, quedaba echar el cafetín de fin de ruta, al que nun faltamos nunca y despedinos d'ellos, ya que les sos vacaciones por Asturies finaben hasta otra.

Col placer del trabayu cumplíu de vuelta en Tuíza Riba

Puertu Tarna (Casu) - Picu Remelendi - Xerra'l Mongallu

13 de Setiembre de 2009

Track: Puertu Tarna- Picu Remelendi - Xerra'l Mongallu

Primer ruta de montaña d'esta mui esperada temporada 2009 - 2010. Y cuando toi falando del mui esperáu, ye por varios motivos: el primeru ye qu'a la fin, formamos el nuesu propiu grupu de montaña y el segundu y non menos importante ye qu'unos collacios vascos diben averáse a caleyar con nós, a esfrutar de la montaña y a xintar un bon platu fabes al términu de la ruta.

Pero.... camiento que delles hestories merécense una entrada nel blog propia, aparte de que nun me llegásen, les semeyes vasques, y qu'al grupu-y falten dellos flecos llegales pa tar formáu definitivamente. Asína que vamos falar de lo que más me presta, el monte.

Semeya eusko-astur de grupu col Remelendi al fondu

Partiremos del puertu casín de Tarna a 1493 ms "onde l'agua del ríu Nalón ñaz" na nomada Fonte la Nalona. Nesti guapu puertu, llende ente Asturies y Llión, saludámonos y conocémonos formalmente, ya que la rede nun tien esi tastu personal del too, y a la fin damos un abrazu foi de lo meyor del día.

El grupu astur taba compuestu nesti día por: Berto, Simón, Paula, Cris y los dos Carlos, Nevares y Cantarero y los collacios vascos por: Fernando, Paco, Tito, Jose Antonio y Beatriz. Dende equí un abrazu y un placer conoceros de parte de toos.

La ruta ye bien facilina, namái qu'entamamos a caleyar tenemos enfrente'l Remelendi, al cual diremos ganando altor, dempués de pasar unes cabañes y un depósitu d'agua. Sinon queremos enguedeyanos demasiáu pente les roques y cotolles, lo meyor ye siguir el cursu d'una valla que mos empobinará na mesma bas del picu.

Vistes del Mampodre llionés y xubida al Remelendi

Dende equí namái tenemos qu'arrodiar pela manzorga la paré más vertical del picu p'algamar la so cume. Como nun ye un picu con nenguna dificultá, encamiento a la xente a dir con un bon día como'l que tuvimos, y así poder esfrutar d'unes increibles vistes del Parque de Redes (Conceyos de Sobrescobiu y Casu), Picos d'Europa y d'Asturies y Llión en xeneral.

En plena xubida vistes de Peña Ten y Pileñes y Tiatordos y Maciédome



Semeya de grupu na cima del Picu Remelende (1893 ms)

Una vegada que tamos na cume, ya casi apenes xubiremos nin baxaremos altor en tola ruta, ya que caltendremos un caleyar fácil penriba de la Xerra'l Mongallu, la cual nos dimponemos a percorrer en casi toa la so estensión.

Pa ello, siguiremos dando pie pelos marcaos senderos hasta facer cume nel Picu Mongallu de 1851 ms onde aprovechamos p'acolumbrar una vegada más Picos d'Europa, ya que pocos díes se pue quedar ún embobáu coles sos cumes, impresionando dafechu la paredona de Peña Santa de Castiella.

Nel Picu Mongallu con Picos d'Europa al fondu

Sin más secretu que facer fame pa la xinta, siguimos caleyando fácilmente penriba la Xerra'l Mongallu dando bona cuenta de los otros dos picos que mos quedaben por visitar: Picu Monéu de 1831 ms y el caberu picu de La Bardera de 1872 ms d'altor.

Dende'l camín al Picu Monéu hacia atrás col Remelendi y p'alante col Monéu

Nesti últimu, picamos dalgo, pa nun perder fuercies y entamamos el regresu dempués d'echar un vistazu a prósimes cotes a tocar como son el Cantu L'Osu y la Peña'l Vientu. Tamién asitiamos el Tabayón del Mongallu, el cual tendrá que ser pa otra vegada por falta tiempu, ya que nun teníemos nidio onde xintar inda. La vuelta será tornando los nuesos pasos pol mesmu camín hasta'l colláu ente'l Monéu y la Bardera onde baxaremos hacia'l Arroyu de los Carros el cual nos faerá rodiar el Remelende pola so mandrecha y caleyar paralelos a la carretera hasta'l mesmu Puertu Tarna.

Vuelta colos monte llioneses siempre presentes