jueves, 12 de enero de 2012

Fayacaba (Bimenes) - Cordal de Peñamayor

11 d'Avientu de 2011

Track: Fayacaba (Bimenes) - Cordal de Peñamayor



Son les 9 y media pasaes de la mañana, cuando tamos toos preparaos pa una nueva ruta más d'esta Xuntanza Asturvasca 2011-2012. Como non, tamos nel nuesu campu base, l'albergue de Fayacaba al qu'apórtase de la siguiente manera, como ya esplicara na ruta del Peñón d'Orosu y Peñamayor dos díes enantes:

Pa llegar a él, salimos de Llugones (dende Xixón o Uvíeu asemeyáu) y tomamos l'autovía del Cantábricu hasta la salida de Nava, aportando a la capital sidrera al travíes de la N-634. D'equí garramos la As-251 que llévanos al conceyu de Bimenes, travesando los pueblos de Pozucorderu, La Puente y El Lloréu onde entramos nel conceyu yerbatu, pasando por Puentevega, Santuyano, Martimporra, Xenra y en Rozaes tomaremos la Bi-3.

Equí, toca tener paciencia, ya que tendremos 5 kms de curva y más curva hasta'l pueblu de Melendreros y pa ello travesaremos les siguientes pueblos: Piñera, Pedríu y La Envesná. De Melendreros tendremos al fin, la pista que durante dalgo más d'un kilómetru dexarános en Fayacaba.


Semeya de grupu col Albergue de Fayacaba (778 ms)

L'oxetivu de güei ta claru, queremos facer tol cordal de Peñamayor de norte a sur. Pa ello, ensín perder munchu tiempu, ponémonos a xubir a degüeyu hacia'l Picu Peñamayor, que tenemos xustu enriba de les nueses tiestes.

La primeros pasos, fadrémoslos per una especie de pedreru que sal de la parte d'atrás del albergue, hasta aportar a una sienda que traviesa tola faldera de Peñamayor, pa magar d'ésta meténos ya nun tarrén perpindiu, que diremos superando faciendo envueltes enforma.


Ascensión polo más pindio hacia'l Picu Peñamayor

Nun hai una sienda clara, pero siempre pue dir llibrándose tolos resaltes, camudando de senderín en senderín, que tienen feches unes cabres qu'enriba nuesa alcontrámonos. Ensín danos cuenta, vamos dir averándonos hacia unes antenes que paecen nun llegar nunca.


Xubiendo d'altor con Melendreros a lo baxo

Finalmente con bon esfuerzu (casi 350 ms de desnivel direutos) y mui bona sudada, que sirvió pa quitar toles gafures de la nueche anterior, vamos aportar al picu que caltien les anteness, que nun ye otru que la Parea Les Mules de 1122 ms.

Esta cota, segunda de Bimenes, amuésanos unes bones vistes de les llanures asturianes (Siero, Llanera, Uviéu...) al occidente y lo que foi munchu más guapu, unes increyibles vistes de la mar de ñubes que teníemos nos valles costeros astures, colos cordales asomando penriba la mar.


Mar de ñubes nos valles astures dende'l cumal de la Parea Les Mules (1122 ms)

Pasamos el tiempu xustu pa reunificase, ya que caún xubió al so ritmu y magar de la semeya de grupu, siguimos alantre pasando pol colláu que separa esti cumal del Picu Peñamayor, al cual aportamos en diez minutinos dando preste a los sos 1144 ms d'altor.


Semeya de grupu nel Picu Peñamayor (1144 ms)

Una nueva miniestancia xunto a la botella sidre que tien como buzón y ya toca siguir alantre. Llevámos unos 50 minutos de ruta y tenemos enfrente nuesa tol cordal de Peñamayor, col finxu más importante prósimu, La Peña de Raigáu.

P'aportar a esti cumal, vamos tener que facer un llargu crestéu, nel que vamos alcontranos con guapísimos mayaos, viesques de texu, carrascu, faya,... y tamién peña caliza pela que tendremos qu'avanzar como bien se pueda. Hai que dicir que ye un cordal mui agradable de caleyar, dando milenta posibilidaes pa superar cada pasu.


Tol cordal de Peñamayor a lo fonderu

Lo primeru que facemos ye baxar al colláu pol que decidiéramos descender Paula y yo na ruta del vienres y dende esti ya caleyaremos sele al traviés de mayaos de guapa yerba, que darán pasu a un nuevu ascensu al Picu Los Ortigales (1087 ms), tercer cota yerbata.


El sueve a lo lloñe demientres cruciamos guapes viesques y praos

D'esta cume, baxaría acompañáu de Amaia y Juanan, pa travesando'l colláu Ortigal, meténos ya na parte más "aérea" de la cresta, que guapamente puédese llibrar al traviés de viesques un pelín más baxes a la so manzorga.

Les posibilidaes son munches, poro'l grupu va dixebrándose en dellos más pequeños que sigún les ganes d'una u otra cosa, acaben aportando igualmente a los 1249 ms de la Peña de Raigáu, nome que-y vien de la fonte, riega y mayáu que ta xusto embaxo d'ella.


La Campa Gües y cumal de la Peña de Raigáu (1249 ms)

Otros nomes que-y dan a esti picu ye'l Texíu, anque pa mi'l Picu Texíu ta muncho más alantre nel cordal y tamién el picu La Guitarrina, ya qu'esiste un símbolu d'alcordanza al cantante d'asturianada xixonés, El Presi. Nun ye l'únicu trastu qu'hai nel cumal ya que crucies, plaques y dalguna puxarra más cota esti picu, como tol cordal de Peñamayor tien unes grandioses vistes de Picos d'Europa a lo lloñe y del mesmu macizu de Penaubina na otra direición.


Picos siempre presentes nesti guapu día

Con dos hores de ruta, vamos abandonar la Peña de Raigáu, col tastu d'un bon paséu que durante una hora túvonos entreteníos dende'l Picu Peñamayor. Agora tendremos per delantre otru bon crestéu nel qu'alternaremos con facilidá pasos de caliza y siendes yerboses, sigún garremos la fastera oriental u occidental de la cresta.

Otra parte del cordal de Peñamayor qu'esfrutaremos muncho, por mor, de dalgún trepe y destrepe y personalmente, porque pude tamién tachar unes cuantes cotes navetes, asína como comprobar otres tantes de la llista orixinal de la Fempa.


Distintos cumales del cresteríu de Peñamayor

Nesta xera, fui quedándome atrás, ya que tocóme trepar por orde al Picu'l Corte (1253 ms) que ye una mole caliza bien prestosa de facer y que siguídamente baxa al colláu d'El Corte (1223 ms), que dará pasu al Picu Texíu de 1252 ms, que toma'l nome de tola viesca que tien a los sos pies na fastera naveta, la Mata Texíu.

Ye bono comentar que dende'l Picu Los Ortigales, ya nun vamos faciendo llende pente los conceyos de Nava y Bimenes, sinon que nesi puntu, pasamos a siguir la llende pente Llaviana y Nava, poro vamos siguir alcontrándonos con cotes importantes de nava, como ye'l Picu de Tremes, onde hai un antenón de telecomunicaciones que sal penriba de los 1264 ms del picu.


Baxamos pol colláu de Llagos hacia Breza

Nestes esmoliciones ando, demientres Fernan quédase a esperame. Falamos un ratín y viendo que tol grupu va muncho más avanzáu a bon ritmu, coménto-y si-y apetez dar un paseín hasta los Picos de la Xibiella, los cuales dan cota al cuartu altor del conceyu de Nava, sigún el llistáu de la Fempa. Claro, sigún mis cuentes toles cotes que voi superando tan bien separtáes por bono collaos y nomaes dafechu en dellos mapes, poro nun voi quedame cola dulda de cuales son mis 4 cotes navetes.

Dicho y fecho, súmanse a nós, Iker y César que diben pelín adelantaos a nós y baxamos casi a la carrera del Picu de Tremes al colláu de Llagos, el cual diba amosanos un guapu llugar como ye Los Llagos y una prestosa sienda, qu'arrodia'l monte la Triguera, hasta'l colláu de Breza.


Pasamos pol mayáu de Breza hacia'l Picu La Xibiella (1240 ms)

Aportamos casi a la carrera al guapísimu mayáu de Breza, nel que nunca tuviera y demientres los nuesos compañeros ya tan na cume del Picu La Triguera dende'l cual, puen venos, estrañaos supongo, como dexamos les cabañes del mayáu y a la carrera averámonos hasta'l cumal más altu del Picu La Xibiella, magar de superar un cotollal y una cabera trepada.


Esperando con grandes vistes nel monte La Triguera

Como non, quedó más que comprobáu que los 1240 ms d'esti picu nun puen competir coles anteriores cotes que dende la Peña de Raigáu hasta'l Picu de Tremes fuimos superando. Tamos nun guapu picu que tien vistes bien prestoses sol valle d'Ortigosa a los nuesos pies y de la primeres cumes del parque de Redes, comu la Xamoca, pero nun toi mui agustu por dexar al restu del grupu solos y toca colar aína.

Poro, toca baxar a fueu d'esti picu y enfrentános dende les guapes cabañes de Breza a una ascensión al Picu La Triguera, que supongo nun munches vegaes faise. La dificultá ye nula, pero'l mundiu de caliza que tenemos delantre fai, que caún vaya pol so sitiu faciendo envueltes más o menos llargues hasta ganar l'arista cimera que dexarános na cota más alta de Nava, el Picu La Triguera de 1294 ms.


Aportamos "a fueu" a los 1294 ms de la Triguera

3 hores y cuartu de ruta son más que suficientes pa facer fame y que los nuesos collacios ya tiraren de retirada hacia la falda del cordal, faínos entainar la baxada hacia la pista que xube a les antenes del Tremes y d'ésta siguiremos el camín en descensu más o menos davezu hasta'l Pozu Funeres, pasando pol pasín aéreu protexíu de la Casona onde ta la cueva del Mazacín.


Tornando del Monte La Triguera hacia'l Pozu Funeres

Nel Pozu Funeres alcontrarémonos col restu'l grupu y dalgunu con razón, diome un tíronín de les oreyes pola escapada. Será que Juanan y Amaia nun tan avezaos a estes coses, porque los collacios astures nin gurgutaron, jeje. La verdá ye que como guía nun tengo preciu cuando nun-yos meto nun marrón, salgo corriendo a xubir dalguna cota que me llama. A ver si cola edá voi dexando de facer estes coses, jeje.

El restu del camín diremos falando gayoléramente col enfotu del que va metése en breves minutos una bona fartura nel chigre de la campa Gües, poro les caleyes y siendes ficiéronse cola mayor tranquilidá, travesando la Vallina Seca, los Sierrucos y la riega del Raigáu, hasta aportar a tan guapa campera como ye la de Gües.


Caleyando sin prieses hacia la campa Gües

De la fartura ya comentámos na entrada resumen de la Xuntanza, poro con una bona barrigada y mui bon tastu, ficimos el restu del camín que baxa de la Campa Gües siempre per pista hasta Fayacaba, onde tocaríenos recoyer pa dexar l'edificiu a los encargaos d'un llugar tan increyible pa xuntase un garrapiellu de collacios y pasar un finde de lo meyor.


Caberu tramu del día pente la Campa Gües y Fayacaba

Finalmente, algamamos l'oxetivu de la integral del cordal de Peñamayor en 4 hores y 45 minutinos, anque los Picos de la Xibiella pudieran decise que nun formen parte, con un total de 13,9 kms nos que tuvimos que superar un desnivel acumuláu de 965 ms d'altor.


Camudando'l Camín nel Pozu Funeres

Nesta integral del cordal de Peñamayor ficimos lo siguiente:

Nel conceyu de Bimenes: Picu Peñamayor (1144 ms) que ye primer cota, Parea les Mules (1122 ms) segunda cota y Picu Los Ortigales (1087 ms) tercer cota.

Nel conceyu de Nava: Picu La Triguera (1294 ms) primer cota, vértice xeodésicu y monte prestosu astur, Picu de Tremes (1264 ms) segunda cota, Picu'l Corte (1253 ms) tercer cota, Picu Texíu (1252 ms) cuarta cota y la Peña de Raigáu (1249 ms) que ye monte prestosu astur.

Ver progresos en: Retos montañeros

6 comentarios:

  1. Muy guapo recorrido, lo hice hace un par de años y prestome mucho. Saludos

    ResponderEliminar
  2. Guapa ruta Berto, la tengo hecho alguna vez, aunque en sentido contrario y es muy entretenida.
    Pa otra vez a ver sin nun dejes a la gente tirá jejejee
    Un saludo

    ResponderEliminar
  3. La verdá ye que si que ye guapa, y faíse más apriesa de los que camentaba.

    Monchu, llevaben otros bonos guíes ya inda píquenme muncho tolos picos que veo y salgo corriendo a por ellos, jaja.

    Un saludín

    ResponderEliminar
  4. Buen remate de Xuntanza, todo salió a la perfección. Ahora solo te queda escribir 100 veces "no dejaré a la gente tirada", ya sabes una vez cogida la fama es difícil sacudírsela.

    ¿Abrazus?, o ¿abrazos?

    ResponderEliminar
  5. Menuda bayura rutes pe la xerra Peña Mayor en pocu tiempu. De esta nun tornareis, ¿pa qué?, si ya lo ficisteis tou.
    Un saludu

    ResponderEliminar
  6. Abrazu singular -> Abrazos plural

    Fernan la llingua asturiana ye muncho más cenciella que l'Euskera, jeje

    Un abrazón

    Como vas conociéndome Cienfuegos, siéntolo dicir, pero nun tengo munches ganes d'apaecer per Peñamayor nuna bona temporada, jajaja

    Un saludu

    ResponderEliminar