martes, 27 de abril de 2010

Altu'l Fitu (Caravia) - Picu Pienzu

24 d'Abril de 2010

Track: Altu'l Fitu (Caravia) - Picu Pienzu



Mítica ruta que tol qu'entama a interesase pola montaña fae tarde o ceo. Yo nesti casu fícela más bien ceo, pero nun la tenía marcada col gps inda, asína qu'aprovechando un sábadu pela mañana que nun tenía na que facer, y que'l mio pa quería conocer la zona pa dir a la gueta de setes, pues averámonos per ellí pa face-y un pelín de guía.

Va un par d'años ficíeramosla con más tranquilidá, xintando na cume, pero esta vegada nun taba siquiera programáu xubir, anque a la fín, al non alcontrar sitiu dalgún seteru, y ya que tábemos ya nel mayáu de Beluenzu, ficimos l'ascensión final.

La ruta parte del Altu'l Fitu na llende los conceyos de Caravia y Parres a 600 ms d'altor sol nivel d'un cercanu mar. Pa llegar a esti altu, gárrase en Xixón l'autovía cantábrica en direición Santander, y namái pasar la segunda salida a Colunga garramos la AS-260 qu'al traviés de los pueblos de Coceña, Lloroñi y munches más curves dexanos al fin nel Altu'l Fitu.

Ellí aparcamos el coche, y cruciamos la carretera pa garrar una senda qu'arrodia l'antiguu refuxu de Piedra Redonda (624 m) y que va parar a una zona conocida comos Les Llanes (610 m) enllena d'arboles y pación.

Nel siguiente tramu vamos arrodiar varies peñes, too ello a traviés d'una senda bien marcada: La primer peña qu'alcontramos ye la Peña Pueres (628 m) la cual nos queda a la manzorga. Pocu dempués vamos pasar a arrodiar otra peña, conocía como El Palomberu (671 m) y por últimu siguimos caleyando hasta arribar a la falda del Cantu la Teya (727 m) la cuál reconócese perbien gracies a que na so base alcontramos un depósitu d'augua.


Camín dende'l Fitu a Beluenzu

Dempués d'esti tramu, ya pasamos a una zona más llana conocida como Los Arrudos pa baxar dexando a la manzorga otra peña llamada Poliares (682 m) y volver a xubir otru ratín hasta un mayáu bien guapu nomáu Les cabañes d'El Bustacu (682 m) donde se pue descansar nes sos praderíes.


Cabañes d'El Bustacu

Ya dende esti puntu, garramos un caleyu con una pendiente contínua, que nos lleva hasta la mesma falda del Picu Pienzu. Toa esta xubida ye paralela a la Riega la Viescona, y facémosla al traviés del valle que fae El Bocón de les Duernes (a la mandrecha), paré de la falda del Cuetu les Duernes (1063 m) el cuál distínguese dafechu gracies al so repetidor, y la paré de la manzorga formada pola Peña Corvera (962 m) y los Cuetos de Salamea (941 m) que tan casi xuntos.


El Beluenzu


La fin d'esti camín ye les cabañes de Mermullines onde se pue descansar para xubir un pelín más y aportiar a El Beluenzu (926 m) que ye un colláu bien guapu con bona pación y ñeve nel iviernu. Esti colláu pudiera ser el de l'ascensión final al Pienzu, pero inda depués d'otra pequeña xubida llegamos a El Cuadru (993 m) , pequeñu mayáu en comparanza col Beluenzu, que ya nos indica que la ascensión final ta al cayer.

Agora nun mos queda más qu'ascender práuticamente d'una forma aleatoria, ya qu'anque hai dalgún pequeñu senderu, demientres ta ascendiéndose piérdese con dellos senderos más, polo que lo cimeru ye llegar al picu como bien se pueda.


Cordal del Sueve


A la fin llégase al Picu Pienzu (1156 m) el cual ta coronáu por una gran cruz de 16 m con delles plaques cristianes horribles dafechu, anque les vistes de gran parte d'Asturies, ya seya costa o montaña nun día espeyáu, son ablucantes
.


Cruz del Pienzu y Picos na cume'l Pienzu

Esta rutina, de menos de 4 hores, salva un desnivel acumuláu de 588 ms, en sus menos de 12 kms en total. Ye una pena que les semeyes que saqué nun faigan de nenguna manera xusticia al día que tovimos, y a les vistes en xeneral destacando picos d'Europa y picos tan nomáos como'l Tiatordos, Peña Taranes, Peña Crespa o el Picu Vizcares.

Quede esta entrada como homenax al mio pa, qu'anque-y presta más dir tranquilino mirando pal suelu a la gueta setes, sobretou en L'Aramu, namái qu'agüeyó que tábemos cerca la cume, tiró p'arriba a bon ritmu, pa facela nuna mañana.


Ruta nel que se fae'l techu de Caravia (Piedra Redonda (624 ms)) y los techos de Colunga y Parres
nel vértice xeodésicu del Picu Pienzu (1156 ms)
Ver progresos en: Retos montañeros

jueves, 22 de abril de 2010

Llagu La Ercina (Cangues d'Onís) - La Peñe'l H.ascal

18 d'Abril de 2010

Track:Llagu La Ercina (Cangues d'Onís) - La Peñe'l H.ascal



Tornamos a Picos y nesta ocasión facémoslo al Cornión, pa xubir un picu non demasiáu nomáu, que ye la Peñe'l H.ascal. Esta peña forma parte de la primer estribación paralela a la costa d'esti macizu, y por tanto ye la parte más baxa n'altitú.

Nel nuesu casu, quisimos xubila dende los llagos de Cuadonga y más en concretu dende'l aparcaderu del Campu La Tiese xusto al llau del Llagu La Ercina a unos 1117 ms d'altor. Pa arribar en tal sitiu, como ye vezu garramos dende Xixón l'autovía del Cantábricu hasta Lloviu, onde desviámonos a Cangues d'Onís, p'axuntános con dellos collacios que xuníanse a la ruta.


Llagu La Ercina (1117 ms)

Poques vegaes pue vese tanto informáticu xunto pel monte, ya que Jose, collaciu de dalguna aventura en bici y de trabayu, Cesar, que ya entama a ser un habitual y ta en llucha na so empresa pol so puestu de trabayu y Gustavo antiguu collaciu de trabayu, xuniéronse a la ruta. Si a esto, sumamos-y a Rolo a Canta y a mí miembros de Xuan de la Borrina ya informáticos, tenemos un putu infiernu d'inxenieros falando de lo mal que ta'l seutor de les TIC, jeje.


Semeya de grupu nel Campu la Tiese

Asína que, dempués de tomar un cafetín y escaecer los males del trabayu, salimos en direición a Cuadonga, pa xubir a los llagos, y ellí, preparámonos pa entamar la ruta nel Campu La Tiese, dende'l cual ya vemos el nuesu oxetivu, la Peñe'l H.ascal, que nos acompangará durante tol percorríu.

En direición a ellí, andamos a bon ritmu, xubiendo un pelín, pa garrar una pista que nos fadrá baxar metros, hasta llegar a la Llomba, onde hai un pequeñu llagu, cabañes, y la Fonte la Texa, onde pue garrase agua, anque'l cartelu diga que nun tien garantía sanitaria, jeje.


La Peñe'l H.ascal presente en tola ruta

Siguiremos por camín cenciello, pa baxar a un de les mayaes más guapes d'Asturies, la de Belbín, que nesta dómina del añu, taba bien verdi, y caltien les cabañes en más qu'un bon estáu. Esta mayada nos empobinará a xubir al colláu'l Padre, onde baxaremos pola pista de la mandrecha, al colláu Cuencos, onde cruciaremos la llende natural ente'l conceyu de Cangues d'Onís y el d'Onís: Los Reguerones.


La mayada Belbín en bon estáu de conservación

Darréu tócanos entamar a xubir desnivel ya que tamos por debaxu l'entamu. El primer finxu nel nuesu camín, ye'l mayáu de Brañarredonda (1039 ms), que mos dará pasu a travesar la riega Espines, xubiendo la dificultá nel caleyar por mor del desnivel, que relaxará al fin nel Camplengu Vieyu (1275 ms).


Caleyando nel Camplengu Vieyu

El descansu como suel pasar nun dura muncho, y menos cuando tas al tantu, de que nun llevamos salvaos práuticamente nin 200 ms de desnivel. La solución al problema tenémosla xusto enfrente: La Cueñe Estrecha. Esti pasu, nos fadrá sudar abondo, pero tamién quitarános de sópitu, casi trescientos metros, aportando nel Colláu Mediu a 1520 ms.


Gustavo nel colláu Mediu

Esti llugar ye ún de los que nos amuesen a les clares lo que tien de guapu esta peñe. Tamos nun llugar privilexiáu, llende ente Onís y Cabrales, por tanto, tamos enriba de la Garganta'l Cares, y lo que ye muncho meyor con grandioses vistes del Macizu Central de los Urrieles y del Macizu Ocidental del Cornión. Una pena'l día tan escuru que sofrimos, ya que les semeyes, esta vegada nun son "asemeyaes", a la rialidá, o a lo qu'al menos camentábemos que podría vese.

Magar del colláu, "namái" queda xubir, más o menos, como bien se pueda, escoyendo'l meyor camín a tomar, ya intentando non facelo más duro de lo que ye. Na parte final, ya nel crestéu hai qu'andar con curiáu, teniendo que saltar pente les afilaes peñes d'esti probe tarrén, como so propiu nome indica: La Peñe'l H.ascal (1728 ms).


Na cume de la Peñe'l H.ascal (1728 ms)

Enriba tenemos sitiu abondo pa metenos el bocata, el cual tuvo amenazáu pola lluvia en tou momentu, anque la esperanza de qu'abriese y agüeyar les cumes tanto d'un macizu como del otru, nun se perdió en nengún momentu.



Distintes vistes: Urrieles, Cornión, Cuera y Cabezu Llerosos

Nun hubo suerte al final, y anque paez que'l nuesu Xuan de la Borrina, dionos tregua, pocu dempués de parar nel colláu a descansar, ya tuvimos que sacar los chubasqueros, y moyanos guapamente tola vuelta, hasta La Tiese.

En resumen, la ruta ye mui encomendable, y si enriba fai un bon día, les poco más de 6 hores, 14 kms y 850 ms de desnivel, faense una caxigalina en comparanza coles vistes que podemos acolumbrar en praúticamente tola ruta, ya que cuando nun vayamos ente mayáu y mayáu, taremos agüeyando en tol so esplendor les mayores cotes de Picos.


Camudando'l Camín col piolé de la Peñe'l H.ascal
Será dalgo premonitoriu de lo que necesitaré na prósima?

martes, 13 de abril de 2010

Caliao (Casu) - Desfiladeru de los Arrudos - Picu Retriñón

11 d'Abril de 2010

Track: Caliao (Casu) - Picu Retriñón
Track: Caliao (Casu) - Desfiladeru de los Arrudos



Esta vegada, aparte de la propia ruta fecha, pueu quitame d'enriba tamién la mítica ruta de senderismu del Desfiladeru de los Arrudos que ya ficera va bona, y de la que pongo un par de semeyes a mou d'alcordanza. Aprovecharé tamién pa dexar ambos tracks, pal que quiera facer dalguna delles.

Partimos del aparcamientu de Riafresnu (687 ms) nel preciosu pueblu de Caliao en Casu. Pa llegar a él, como toles vegaes que venimos al Parque de Redes, salimos de Xixón pola autovía minera y a l'altura de Llangréu, tomamos el corredor del Nalón qu'atraviesa los conceyos de Llangréu, Samartín del Rei Aurelio, Sobrescobiu y a la fín Casu.


Nel aparcamientu de Riafresnu (Caliao) preparaos pa la ruta

Nós, dempués de tomar un cafetín y pinchu tortiella nel chigre de Rusecu (Sobrescobiu), garramos namái pasar el banzáu de Tañes, la carretera que nos empobinará a Caliao dempués de cruciar los pueblos de Coballes y La Encruceyada.

La primer parte de la ruta va comprender esáutamente'l percorríu del Desfiladeru de Los Arrudos, ruta bien nomada ente los aficionaos al senderismu n'Asturies, por tanto nun tien denguna perda, y pue facese a bon ritmu, esfrutando del regueru, sos tabayones y les pontes que crucien varies vegaes el so cursu.


Nel desfiladeru de los Arrudos so una de les sos pontes


Lo que fai l'entrenamientu d'años ye, qu'estes rutes valgan pa calecer les pates, de cara a lo que nos faltaba, que yera muncho ya intensu. Namás paramos un ratín na Fontona (1080 ms), pa xintar daqué y p'alcordanos d'aquella ruta que ficiéramos ya fae tiempu, y que los sos 5 kms y mediu y casi 400 ms de desnivel faciénos padecer muncho más qu'agora.


Xubiendo hacia la Mayá La Robre na Fontona

Camentando'l grandísimu día que nos asperaba, tomamos el camín que sal enriba la Fontona, y que nos indica la prósima parada na Mayada de la Robre. Hasta llegar a ella, vamos dir ente la viesca, por senderos marcaos, y siempre en xubida, ganando-y altor al terrén, hasta dar con ella a 1340 ms.


Simón y Cesar na mayada la Robre

El nome d'esta mayada, nun tien na que ver col carbayu o roble en castellán, sinon que'l Robre vien de roxu, como vien se pue ver nel color de les peñes d'enriba la mayada. Munches vegaes les acastellanizaciones de los nomes tradicionales, dan a erros, qu'agora cuesta igualos una barbaridá. Ahí qu'haya que siguir puxando pola toponimia tradicional asturiana y desaniciar toles castellanizaciones, anque seya una xera bien abegosa.


Xubiendo pol Xendón hacia'l Coriscáu

Nesti momentu, llegamos a un momentu perimportante de la ruta, ya que dempués 700 ms de desnivel llibraos, tenemos que pasar a xubir a la cresta, y esta vegada va facese a cuchillu pola cuesta'l Xendón, dando dellos ziszas, hasta algamar el colláu, onde nos reciben dellos robezos, que nos amosarán darréu, el Picu Coriscáu de 1667 ms, a la nuesa mandrecha.


Nel Picu Coriscáu (1668 ms) cola cresta hacia'l Retriñón de fondu

Equí, pararémonos a descansar, y a esfrutar tolos paisaxes que nos ufrez esti piquín, pudiendo acolumbrar, tol cordal cantábricu que separa Asturies de Castiella. Quiciás les vistes quedaron emborronaes, nun primer momentu, por tola cresta que nos quedaba por facer, y sobremanera pola mui posible baxada a un colláu enantes d'entamar la xubida al Retriñón.


Cumales que mos faltaben: Peña Tabierna, La Muezca y Retriñón n'orde

Del "rellumar" del Coriscáu (picu rellumante), pasamos a un guapu crestéu, qu'a bon ritmu dexónos nuna muria que separa los conceyos de Casu y Ayer, teniendo la so mayor cota na Peña La Tabierna (1753 ms), nome qu'en tiempos romanos, pudiera significar que tuviésemos un chigre onde tomar dalgo, pero quitando l'agua de les mochiles pocu más había por arriba. Eso sí, inda quedábanos baxar un pocu y xubir al nuesu siguiente picu: La Muezca de 1776 ms, el cual nos dexaba bien nidio, que teníemos que descender más de 100 ms hasta'l colláu onde entamaríamos l'ascensión al nuesu picu cimeru, el Retriñón.


Delles vistes dende la Peña La Tabierna
y baxando de la Muezca

Magar aportamos al colláu, ensín pensalu muncho más, tiramos d'unes poques fuercies más, y con dalgo de pesadez nes pates, vamos faciendo camín y llibrando delles desesperantes antecimes que finalmente van a parar al cumal del Picu Retriñón a 1863 ms, onde sigún su nome diz, retrañe l'ecu.


Na cume del Picu Retriñón (1863 ms)

Ellí alcontrámonos con una perrina, que ya viéramos salir de Caliao con dellos montañeros, y paez ser que taba echando un pigazu hasta que marcháse l'últimu montañeru del día. Quiciás tan solu de vela, tirámonos a descansar ya que yeren hasta entos 5 hores de ruta n'ascensu, y quedaba la baxada inda.


Un par de vistes destacaes


Poro, camiento que ficimos ún de les xintes más tranquiles y relaxaes dende va tiempu. El día y les ablucantes vistes yeren el compangu perfeutu. Pol momentu, taba siendo una ruta perguapa, pero dura tanto pola resistencia en kms como en desnivel a llibrar. Tamién como suel pasar, dir poques persones fae que'l caleyar seya de continu, y se pare menos. Esta vegada, yeremos solu dos persones del GM Xuan de la Borrina (Simón y yo) y el nuesu collaciu Cesar de Llaviana, el cual paez ser qu'animarase a formar parte del nuesu grupu pa la temporada que vien.

La baxada en xeneral foi dura y penosa, ya qu'entamó con un tramu de ñeve, pal que nun fuimos demasiáu preparaos, y tardamos en travesar más de lo previsto. Esti tramu nos empobinaba diréutamente al colláu L'Arcu, del mesmu nome que la Cabeza L'Arcu, picu perguapu, que fuimos teniendo enfrente durante'l descensu, y que paez meritoriu de xubir nuna escapada ivernal.


Baxando del Retriñón col Cabeza L'Arcu y Simón nel Colláu L'Arcu

D'equí n'alantre'l pesar nes nueses pates foi faciéndose pelín insoportable y anque la belleza del valle Xulió, dábanos resuellu dacuando, tornar la mirada nel suelu, facía volver a la rialidá, y un pasu tenía que dir acompangáu d'otru al traviés del senderu paralelu al regueru Xulió. Munchos pasos d'esos dempués, albidramos que Caliao, taría dempués de dalguna revuelta más, y asina foi. Al fin, lu teníemos frente a nós, y un cañón de cerveza frio taba a l'aspera.


Frayaos completamente col pueblu de Caliao al fondu


La inmensa guapura del valle Xulió en baxada y del desfiladeru de Los Arrudos na xubida, fai imposible pensar que tipo de persona, pue querer estrozar toa la ñatura que nos arrodió nesti día. Por embargu, este tipo de persona esiste, y ye de carne y güesu, ye'l políticu "asturianu", persona que defínese por nun salir de la ciudá, en toa su puta vida, y pensar que'l futuru d'Asturies ta solo nel centru y nes sos ciudaes, poro abandónase los demás conceyos y tolo que seya rural al so desaniciu.

Con Caliao quiérese facer lo mesmu construyendo un banzáu, añagando tola belleza d'esti llugar, pa que nesa "ciudá astur" nunca falte agua, envede iguar toles antigues cadarmes hidrolóxiques esistentes anguaño, que tan tan caduques como toles polítiques españolistes del PP y PSOE.

De vuelta nel parking, estráo de coches de senderistes, colamos col llabor cumplío: 2o kms de xornada durante dalgo más de 8 hores, nes que ficimos 4 cumes salvando un desnivel acumuláu de 1600 ms.


Camudando'l Camín asperando'l siguiente retu


Ruta nel que dimos preste al techu y vértice xeodésicu del conceyu de Sobrescobiu: Picu Retriñón (1863 ms)

Ver progresos en: Retos montañeros