jueves, 19 de enero de 2012

El Puertu (Somiedu) - Pena Salgada

26 d'Avientu de 2011

Track: El Puertu (Somiedu) - Pena Salgada




Les vacaciones y los fines de selmana d'un montañeru casi nunca dan la posibilidá de descansar, de nun madrugar o de simplemente quedáse na cama. A vegaes, suelme pasar qu'intento alcordame de cuanto fai que nun duermu una mañana hasta les mil.

Esto ye así y nos díes que suelo garrar nos finales d'añu, siempre cai ensín remediu dalguna ruta que m'apetez. Poro, un llunes llevantándome a les 7 la mañana tando de vacaciones yera dalgo normal dafechu y casi prestosu si voi viaxar una vegada más hasta Somiedu.

Pangua que nunca falla y Pepín, collaciu del mio hermanu que tien ganes de tornar a l'actividá montañera dempués d'una lesión, serán los que m'acompañen. Partimos de Xixón sobre les 7 y media la mañana, y garramos l'autovía "Y" en direición Uviéu pa siguir dempués en direición Grau pola As-63, hasta la salida de Cangas del Narcea. Equí tomaremos la As-15, travesando parte del conceyu de Salas y entraremos nel conceyu de Miranda, siguiendo pola As-227 hasta l'entamu del conceyu de Somiedu, Aguamestas.


N'El Puertu Somiedu col Mocosu al fondu (1484 ms)

Dende Auguasmestas pasaremos pelos pueblos de Xadriz, La Riera, Recueva, Castru y a la fin pararemos na capital, La Pola Somiedu, onde casi nun alcontramos llugar abiertu pa poder desayunar sacante d'un hotel grandulón que ta cerca de la salida hacia'l Val.le.

Magar del desayunu, tocarános siguir sufriendo (al menos a mi que voi pilotando) per carreteres xelaes empobinándonos hacia'l Puertu. Nun lo dixe enantes, pero tamos nun d'esos díes que'l fríu ye intensu y en tol viaxe, inda nun algamamos un grau positivu en tol camín.

Aportaremos a El Puertu (1484 ms), magar de pasar pelos pueblos de Gúa, Caunéu y muncho más enriba poles cercaníes de la Peral, teniendo al salir del coche una sensación d'inversión térmica mui prestosa y mui animosa de cara a la ruta.


Primeros pasos per pista hasta la Corrá

Tamos en Somiedu, conceyu nel que nos últimos años, fuimos a esfrutar d'unos paisaxes y rutes inigualables, poro anque la ruta que tengo en mente nun seya tan ambiciosa como otres que me vendrán a la tiesta sigún voi dando zapatu, de xuru que quedarame n'alcordanza como ye vezu.

Ensín más, partimos d'El Puertu per una pista que sal a la esquierda d'una casa, xusto onde dexamos el coche. Esta pista ye l'entamu d'un senderu, marcáu con cartelu, que llega hasta'l pueblu del Val.le y nós siguirémosla pasando pola Corrá y en la Machada Ordial, vamos separtános pa xubir en direición a L'Altu Putracón.



Ascendiendo hacia L'Altu Putracón

Dende'l mesmu puertu, vamos dir teniendo vistes de cotes tan guapes como la Penouta o el Mocosu, pero dempués de xubir con tola tranquilidá hacia esti altu, que fai colláu pente la Encarralina y el propiu picu del Putracón, ye cuando vamos ver al otru llau del puertu cumales como'l Cornón o el Cogol.lu Cebol.léu que tan bones alcordances nos traen.


Vistes dende'l colláu de la Encarralina (1814 ms)

Nel intre, ta siendo una ruta comodísima, na que vamos esfrutando d'una charra peranimosa y nun sufrimos muncho nel ascensu sacante quiciás de la parte final onde empínase dafechu'l tarrén, anque les vistes que ganamos faen escaecer cualquier esfuerzu.

Llevamos dalgo más de 45 minutinos caleyando y agora tócanos baxar un pelín, malpenes unos 30 ms d'altor, a unos foyos que darán pasu al ascensu final al Putracón de 1905 ms. Dende esti cumal, les vistes siguen abriéndose hacia tolos senes y esfrutaremos tanto de los val.les, como d'altos picos, como de brañes como Mumián a lo lloñe... tou un espeutáculu.


Trincheres nel camín hacia la Pena Salgada

Darréu, tendremos un sele caleyar qu'a la vera d'una llínea entera de trincheres, nos empobinará hasta'l nuesu gran oxetivu del día, La Pena Salgada. Namái que nuna hora más, dende qu'aportáremos al colláu de la Encarralina, tamos nos 1974 ms de La Salgada, a la qu'averámonos per tola llínea de crestéu ensín mayor esfuerzu y con dellos descansos pa esfrutar d'un día tan guapu, sacando semeyes ensín parar.


Ablucantes vistes dende'l cumal de Pena Salgada (1974 ms)

Equí, tendremos unes de les meyores vistes de Somiedu, amestando a les occidentales hacia'l Cornón, les orientales hacia la Pena L.lana, Pena Orniz y tol valle del ríu Val.le. Tamos completamente ablucaos col día que tamos teniendo, qu'a pesar del fríu qu'hai nos baxos, nos altores nun se pue tar más agusto, dándonos ganes de continuar ruta, a pesar de facer el picu cimeru de la nuesa ruta.


Baxando de la Salgada hacia la Pena Valdecuélabre (1925 ms)

Nun son les 12 la mañana, poro menos mal que siempre guárdome una carta na manga y preparé dalgo más a facer, asína que vamos abandonar la xierra del Rebezu, la cual tábemos siguiendo dende l'entamu y vamos baxar pela cara norte de La Salgada hacia la Bobia'l Rebezu (1868 ms).

La baxada nun supón muncha dificultá, tando bien aína nel colláu nomáu anteriormente, qu'amuésanos una cara bien guapa de La Salgada, la norte, la cúal forma un corte bien prestosu continuándose nun crestéu bien llargu hacia La Pena'l Rebezu, primer cota oriental de tola xierra.


Pena L.lana y el val.le de la Salgada

El nuesu prósimu destín ye'l picu Valdecuélabre, pero enantes nun podemos dexar de mirar pal guapu Val.le La Salgada, encaxonáu pente'l marabayu de cumes d'esta fastera somedana, como son les de la xerra'l Rebezu, la Pena L.lana y la llínea que faen el Picu Valdecúelabre y la pena La Franca, más al oriente.

Asína que, xubimos a los 1925 ms del Valdecúelabre y magar del cumal, pasamos a baxar de nuevu un pelín hasta la Bobia La Franca, onde tornamos a xubir esta vegada hasta la pena que fadrános de llar onde xintar el bocata y descansar un bon ratu, La Franca de 1924 ms.


Ascensión a la Pena La Franca (1924 ms)

Agora sí, agora tamos col tastu a trabayu bien fechu, a ruta completa, guapa y prestosa dafechu. Cola Salgada, paez ser que quedábamos un pelín cortos pa un viaxe tan llargu dende Xixón, asína qu'empatá-y estos dos cumales yera lo que tábemos naguando.

Y nun solo ye xubir por xubir a estes peñes, sinon que La Franca, xustamente amestábanos a la ruta dalgo más o lo que ye meyor, dábanos el meyor llugar onde facer un descansu con un paisaxe quiciás más guapu que'l de la propia Salgada.



Paisaxe increyible pa tolos llaos dende la Franca

Y ye que la Franca, apórtanos unes vistes ablucantes del Val.le que tan bones alcordances me trae a la tiesta. Toi sentáu y miro tola llargura del Val.le y alcuérdome de la ruta a los Albos ya inclusu soi a velos y tamién alcuérdome de la de Pena Orniz y tamién soi a vela, y per detrás apaez la Penaubina, que paez tan lloñe na memoria.

Tamién apaez, cumales que tengo por facer como Los Bígaros, Peña Michu, Peña Prieta o la mesma Pena L.lana, que tengo a tiru piedra y por embargu, güei nun ye l'oxetivu y tendrá que quedar pa otra. Ye lo bueno de la montaña, siempre va tar ehí, ya-y daré preste otru día.


Baxando de La Franca al val.le de la Salgada

Venticincu minutos vamos tar relaxaos nel cumal de la Franca tomando'l sol y con una temperatura bonísima, pero sabemos que si marcha'l sol la xelada llegará de sutrucu y nun paga la pena quedáse muncho más pa finar la ruta con fríu.

Asína que garramos l'arista sureste de la Franca y vamos baxar ensín priesa, siempre a la gueta de la meyor sienda, hasta baxar un bon desnivel que pondrános en plenu val.le de la Salgada (1680 ms) onde alcontrámonos con dellos corros y un chozu.


Nel val.le de la Salgada y na xelada Vega'l Chozu

Nesti val.le vamos comprobar ún de les coses más prestoses del iviernu y nun ye otra cosa que dempués de pasar un día asoleyando, namái tenemos que pasar la llende del sol, pa agüeyar como una fastera a la solombra pue caltener les mesmes temperatures xelaes de la nueche.

Foi travesar la cabera estribación del Valdecuélabre y metíendonos na Vega'l Chozu pudimos esfrutar d'un llagu xeláu y de la riega de fuente Fría xelada por completu. Ye dicir, llevamos tol día en camiseta sofriendo un calor fuerte y agora tamos teniendo curiáu cola escasa ñeve que vimos en tol día, ya que ye xelu puru y hai que dir con curiáu pa nun resbariar.


La mole de la Franca dende la xubida al col.láu Muñón

Coses del iviernu,... ye más coses d'un iviernu raru, que fai que de tolos cumales de Somiedu, tan solo'l Cornón paeza tener una capina curiosa de ñeve. En fin, dexamos atrás estes precioses y poco transitaes vegues, nes que los rebezos nos achisben dende los altores casi con curiosidá y vamos dir xubiendo ensín pisar demasiáu les xelaes siendes hasta'l colláu Muñón.

Sigún vamos ganando altor de nuevu, vamos quitándo-y esi respetu tanto al Picu Muñón que tien un toque a lo Penouta y tamién a la cara norte de la L.lana, los cuales vamos viendo más accesibles que dende lo fonderu del valle.



Xubida del Muñón a la Pena'l Rebezu cola muria de la L.lana detrás

Son casi les 2 y media de la tarde y tamos nel colláu Muñón a 1830 ms, poro llevamos ya dalgo más de 4 hores de ruta en total. Dende equí, a la prósima cume de la Pena'l Rebezu malpenes hai un cuartín d'hora, asína que vamos facer l'últimu esfuerzu y nun dexar esta cume, que da nome a tola xierra, virxen.

Pangua nun quier nin tocar tarrén castellanu asína que tira pela parte más pindia y caliza, demientres que Pepín y yo arrodiamos un pelín, pa garrar una ascensión más cenciella que nos dexe finalmente nos 1912 ms d'esta guapa peña, sorprendiéndonos les bones caídes sola Vega'l Chozu que tien.


Baxamos hacia'l col.láu Putracón cola Salgada presente inda

Darréu, vamos ya dexar esta xierra, que si la siguiésemos dexaríenos de nuevu na Salgada y baxaremos un pelín hasta alcontrános cola sienda que va nesti sen, del pueblu del Val.le hasta'l Puertu de Somiedu.

Ye facilona de siguir y con pocu más qu'apartar dalgún escobón xigantescu va facénos pasar pel colláu del Putracón y dempués baxaremos per una especie de canal amplia, hasta aportar a un mayáu con corra, onde a lo postreru xuntarémonos cola otra canal que baxa del colláu pente la Encarralina y el Putracón, nel que tuviéramos fai unes bones hores.

Dende equí baxaremos ya pelos mesmos praos, cruciando les mesmes riegues y garrando la mesma pista que dende la Corrá va dexános n'El Puertu a les 4 menos venti de la tarde, xustamente 5 hores y 25 minutinos dende que saliéremos pela mañana.


Sele descensu hasta'l Puertu

En resumen, ruta guapísima, circular y non demasiáu llarga nin dura, na que fadremos unos cuantos perguapos cumales de Somiedu a lo llargu de 10,6 kms nos que superamos un desnivel acumuláu de 865 ms d'altor.

Como conseyu, dicir que na dómina ivernal ye perfeuta poles hores pero con ñeve munchu curiáu na baxada norteña de la Salgada hacia Valdecuélabre y lo mesmu pa la xubida al colláu Muñón, porque podríen facer falta los crampones. En branu, con más hores de lluz, podría empatase nun bon esfuerzu con xubir a la Pena L.lana con agasayu estra.

Dempués d'un día nel que quemamos y too de la soleyera que garramos lo meyor yera una cerveza bien fría na Pola y vuelta pa Xixón.

Ta la prósima...


Camudando'l Camín na Pena Salgada de Somiedu

Nesta
guapísima ruta somedana ficimos: La Pena Salgada (1974 ms) que ye monte prestosu astur

Ver progresos en: Retos montañeros

lunes, 16 de enero de 2012

Lleiguarda (Miranda) - Picu Couríu

18 d'Avientu de 2011

Track: Lleiguarda (Miranda) - Picu Couríu



Si nun m'alcuerdo mal, esta ruta tendría que ser de les de ñeve abondo pola fastera d'Ayer o al menos eso yera lo que teníemos programáu pa esti día. Pero, ya se sabe como suelen furrular les coses y cuando xúntense les persones y el tiempu, les coses siempre son imprevisibles.

Per un llau, la falta allarmante de ñeve que tamos sofriendo esti añu, sumáu al cansanciu provocáu pola xuntanza y pel otru lo averáu de la dómina navidiega, fizo que quedásemos pa dir de ruta tan solo Pangua y yo.

Ya decidiéramos nun dir a la ruta programada n'Ayer ya que pertenecía a Carlos y nun podía venir, asína que preparo dalgo pa ver si tachamos delles cotes másimes de Tinéu, algamando una circular bien prestosa.


Pueblu de Lleiguarda (386 ms)

A les 11 de la nueche ya metíu nel sobre y con too preparáu, llámame Pangua diciéndome que nun va poder dir a la ruta, porque tien una xinta familiar n'Uviéu. Dellos cagamientos dempués y dalgún vistazu rápidu de llibros montañeros, pónenos na pista d'una ascensión corta al Picu Couríu nel conceyu de Miranda.

8 hores dempués partíamos de Xixón sobre les 8 la mañana garrando l'autovía "Y" en direición Uviéu y siguimos dempués en direición Grau pola As-63, hasta la salida de Cangas del Narcea. Dempués tomamos la As-15, pasando pelos pueblos de Salas de Bárzana, Santiagu la Barca y Requeixu, pa entrar a la fín nel conceyu de Miranda, onde travesaremos los pueblos de Cutiellos, Pumarada, San Bartolomé, L'Hospital, Llaureiru y Llongoria onde empobinamonos pola As-227, travesando Samartín de Llodón, San Cristóbal, Fontouria, Silviella, Courias y a la fin, Balmonte onde desayunamos perbien nun hotelucu.


Partimos peles cais altes del pueblu a garrar una amplia pista

Desayunamos na capital, porque nun alcontramos nada enantes abiertu, ya que magar del bizcochu y cafetín davezu, tocó dar la vuelta hasta'l pueblu de Silviella, onde al altor de la central llétrica, tomamos a la manzorga la carretera que pasando por Menes, va dexános nunes cuantes envueltes nel pueblu de Lleiguarda.

El día, ta raru, fríu y unes ñubes blanquecines paecen falar de que pa los altos güei ñeva, a pesar de los claros de cielu azul que tamién apaez de xemes en cuando. Nun tardamos muncho en ponénos a caleyar, ya que tenemos una ruta sele y corta y tampoco tenemos porque perder muncho'l tiempu.



Siguimos avanzando nun día que nun quier aclarar del too

Pocu enantes de les 9 y media, tamos caleyando peles cais d'esti pueblín xubiendo primeru hacia'l barriu altu d'esti y dempués en varies llargues envueltes, dexáremoslo bien abaxo al travíes d'anches pistes.

Tamos nuna ruta ensín preparar y nun tamos mui avezaos a nun llevar les coses bien feches, poro a cada crucie de caleyes duldamos si pa un llau o pal otru, si esta pista ye más amplia qu'esi camín, si esi va pa la caseta tan solu, si tira pa una viesca,...

La verdá ye que'l gps ye una ferramienta perútil sobretou pa salir de los pueblos y pa garrar el camín correutu, ya que normalmente nos altores solemos tener una bona orientación y manexámonos con mayor facilidá.


Aportamos a les antigues esplotaciones auríferes de L'Altu la Brueva

El casu ye que nun crucie a media falda de la xerra del Couríu, ya tábemos yendo en mala direición cuando un paisanu púsonos nel bon sen y ya ensín duldar plantámonos, dempués de pasar pela Braña Campos y pela viesca de Bustarrante, nel altu la Brueva onde pasa una carretera que va dende la fastera del Pigüeña hacia la del Narcea.

Garraremos camín a la mandrecha y nuna hora taremos nos restos de les esplotaciones mineres auríferes de L'Altu la Brueva, onde la xente d'antañu sacaba oru de los montes. Tendría de ser así, ya que l'augua de la riega la Xuga que percorre les cunetes de la pista tien esi color dafechu, como pue vese na semeya.


Nun ye mexiu, ye'l color que tien l'augua equí, jeje

Unos venti metros d'altor enriba la Brueva, vamos ver les antenes qu'encumen esti picu, pero tamién vamos meténos nuna ñube blanquecina que trayía lo que nun esperábemos, ñeve y fríu como ta mandáu.

Aún así, paecen ñubes pasaxeres, poro tiramos p'arriba ensín da-y muncha importancia y en menos de media hora faciendo amplies envueltes de pista, taremos al llau del casetón de telecomunicaciones y por mor, nel vértice xeodésicu del mayor altor de la xerra del Couríu.


De sutrucu, ponse a ñevar...

Tamos nel Picu Couríu de 1018 ms en hora y media clavada dende que salimos de Lleiguarda y nun vemos res pa nengún llau, ya que tamos metíos enmediu d'esa ñube blanca. Sacamos dalguna semeya de qu'aportamos ellí y pa tar papando fríu decidimos baxános darréu.

El Picu Couríu, cabera estribación que separa los ríos Narcea y Pigüeña, nun mos quier amosar más qu'un montón d'antenes horribles, así que decidimos baxar y a unos cientos de pasos paez que ponse a abrir el cielu.


Cumal del Picu Couríu (1018 ms)

Miramos la hora y como diz el gran discu de N'Arba, "Inda ya ceu", poro averámonos a una peña a la manzorga del Couríu, esta ye la Peñarrionda. Dende ella, vemos un montón de cordalinos enllenos d'eólicos y nun mos presta muncho la verdá, asína que decidimos xubir de nuevu al Couríu, a ver si vemos dalgo pal sur, pa Somiedu.


De les poques vistes que tuviemos

Finalmente, quedamos un pelín más contentos y tirámonos esta vegada p'abaxo col mediu placer d'al menes salvar el día con un piquín más y coles pates más estiraes que si tuviéramos na cama tola mañana.


Baxando pel mesmu camín hasta Lleiguarda

La baxada foi esáutamente pel mesmu camín, anque como últimu agasayu a les poques vistes, tuviemos que tragar durante esta con esos xigantes de fierru, qu'enfrente nuesa paecíen lluchar unos con otros colos sos llargos brazos na xierra de Bixega.

Pa ver esto, pagaba más la pena siguir dientru de la ñube, jeje. Y lo más pior, mirando a lo postreru los mapes y apuntes de mis retos, paez ser que tengo que pasar per ella, pa facer la peña L'Urru, ún de los cien montes prestosos. Paezme que'l señor Ortega que fizo'l llibru de los cien montes más guapos d'Asturies debería revisalos, porque ya nun son como yeren cuando lo fizo, la man del políticu babayu asturianu camudólos de xeitu, de guapu a horror a la vista.


El día abiertu cuando aportamos de nuevu al pueblu

A la fín, aportamos al pueblu de nuevu, col cielu dafechu azulín (manda coyones!!) y al llau del coche falamos un ratín con una vecina que confírmanos que'l picu al que xubimos ye'l Couríu, qu'a la mandrecha ta la Peñagrande, a la manzorga la Peñaforcada y que'l "Picu Agudo" que diz el escritor d'esti llibru nun se onde coñu tará.

En resumen, ruta perfeuta pa una mañana con tiempu de sobra pa vermú y fartura. L'ascensión al Picu Couríu ficímosla en menos de 3 hores caleyando unos 9 kms con un desnivel acumuláu de 765 ms.


Camudando'l Camín na blancura nival del Couríu

Nesta rutina corta pol conceyu de Miranda ficimos: Picu Couríu (1018 ms) monte prestosu astur y vértice xeodésicu de Miranda

Ver progresos en: Retos montañeros