martes, 18 de mayo de 2010

Samartín d'Ondes (Balmonte Miranda) - Picu Cervera - Balmonte

15 de Mayu de 2010

Track: Samartín d'Ondes (Balmonte Miranda) - Picu Cervera - Balmonte



Güei tocaba facer una rutina de senderismu, aprovechando'l convite del Conceyu de Balmonte Miranda, el cual facía la so III Marcha Senderista, y nesti casu coincidía col día del senderismu n'Asturies del FEMPA. Ca día que pasa voi alloñándome más del senderismu, y garrando un puxu montañeru bastante potente, pero aún así, nun ta mal de xemes en cuando descansar y facer camín sele nuna rutina d'esti tipu.


Samartín d'Ondes

Un autobús de la organización llevónos dende la capital de conceyu, Balmonte, hasta'l pueblu del qu'entamaría la ruta, Samartín d'Ondes. Ellí, namái llegar diéronmos, un papelucu pa la espicha final de la ruta y un pañuelín d'alcordanza, y d'ehí ya garramos camín pelín embarráu, siempre n'ascensu, hasta arribar al barriu de La Corredoria.

Equí, hai una Venta bien guapa, y a ella averámonos pa vela, y pa garrar el camín que nos llevaría al pueblu de Dolia. Nel nuesu casu, nun fuimos a ello, ya que taba paez ser mui embarráu y mandáronmos pola carretera. De toes formes nel track, pongo la posibilidá de garrar esta parte del Camín de la Mesa.

Magar que tamos en Dolia, ya tenemos la posibilidá de baxar a Balmonte o de xubir al Picu Cervera. Nós, qu'abultábenos bien pocu baxar tan ceo, garramos y xubimos al Picu Cervera (893 ms), nel cual tuvimos unes vistes d'esti guapu conceyu y de la so capital, Balmonte.


Balmonte dende'l Picu Cervera

Dándonos cuenta, que pocos más xubimos al picu, ya camentábemos que dibemos a xintar de la espicha más bien pocu, como nun entainásemos. Asína que baxámos de vuelta al Chanu'l Cuervu, onde garramos otra vegada'l camín a Balmonte.


Col Matacaliao detrás nuesa

Esta baxada facíase per un senderu que travesaba una preciosa viesca, verdísima nesta dómina del añu, y más cola lluvia que mos taba cayendo durante'l día. Asína qu'intentamos baxar lo más rápidu posible, ensín esbariar nel empedrau del camín.


Una semeya de la guapa viesca

Sin parar nin un segundu, pola lluvia, pola fame, alcontrámonos dempués d'un bon ratín, nun barriu altu de Balmonte, Tabláu, onde ya garramos carretera hasta dar nel polideportivu de Balmonte. Ellí esperábamos la recompensa al llabor bien fechu, un bollu preñáu de grandes dimensiones y una pipa sidre. Que más se pue pedir,...

La verdá ye que tuvo bien, pa pasar el día, conocer un conceyu, al que de xuru vamos tornar, pa facer montaña, y non solo, pa dir pa Somiedu. Ye más, tengo munchos vértices en Balmonte Miranda, a los que da-yos cume, y viendo los desniveles dende un valle tan profundu hasta los cumales más altos, nun va ser una xera nada cenciella.

Hasta la prósima, Balmonte Miranda.

viernes, 14 de mayo de 2010

Carné de conducir ... n'asturiano

A finales, d'abril recibía dempués d'un añín d'espera'l carné de conducir, y como non llegábame caducáu. Asína qu'al fin, renuevu tolo renovable, dende la revisión mélica hasta'l pasu pola DXT, por si tenía traves col nome n'asturiano.

Too foi bien, ensín nengún problema y danme unu provisional hasta que me llegáse'l bono. Esta selmana llégame'l nuevu, y como non, col nome en castellán. Taba demasiáu cansáu de trabayar cuando lu ví, como pa cabreáme, asína que tomélu con tranquilidá, y güei vienres paséme pela DXT de Xixón, pa ver que me cuntaben.

Sorpresa!!! La d'información más gayolera que la hostia, diz que nun hai problema, que me lu camuden ensín más. Voi pa la funcionaria de turnu, y ya pon cara repunante, porque salíase de lo típicu nel so trabayu: formulariu 1, formulariu 2, etc...

Ponse la paisana a rabilar nel ordenador, y como nun saben lo qu'hai que facer, paséase 5 minutos pol chiringu a la gueta dalguien que-y dixera como lu facer, dempués pasa más ratu y como nel ordenador nun yera a facer na, nun sería tan difícil digo yo, garra los archivos de papel y 10 minutos rebuscando, hasta que m'alcontró lo mio.

Si m'entrugáse envede poner cara perru, dabái'l día que lu renové y diba más rápidu, pero non, solo con suspirar ya tenía abondo. El problema ye que yo soi un pinín, y nestos casos suelo dicir: Na, dexalo!! Pero nesto del nome n'asturiano toi emperréau, asína que me digo: "Que se joda y curre!!".

Cuando ya igüa tolos papeles, dame'l carné provisional y lleo Berto Xuan Alcoceba "Rodríguez". Ya tamos, vamos lliala. "Oye que nun ye Rodríguez, ye Rodrigue, sin Z". La paisana pon cara de cagase en too, y diz "pues esto si que va ser un problema". Equí se me inflen los coyones, pero m'aguanto. Problema, que problema anormal, nun ves el DNI, nun hai problema nengún,...

A la que va ponese otra vegada a repetilo too, diz: "Pero quitar la Z es un asturianismo??", y ya colmáu de paciencia, intento non decir na, y lu algamo, asína que la dexo trabayar y me doi la vuelta demientres miro pa la cuerria de funcionarios "trabayando a tope".

Y digo yo, que más te dará que seya Rodríguez, Rodrigues, o Rodrigue, que ye que nun sabes lleer lo que pon nel putu DNI??? Vamos nun me jodas, de xuru, qu'a la retrasada de la princesina nun-y pon pegues porque'l so nome vaya con Z, non?? Pues coño, llee y cállate la puta boca.

A la fin, ponlo tou bien y devúelveme los mios carnés y entrúgo-y: Ya ta tou bien?? Y diz ella: "Eso espero". Eso espero, será borde la tía.

Hala, un pasu más pa la normalización, al menos pa la mía.

miércoles, 5 de mayo de 2010

La Vega Urriellu (Cabrales) - Neverón d'Urriellu - Cresta'l Neverón - Cuetu de la Párdida

30 d'Abril de 2010

Track: La Vega Urriellu (Cabrales) - Neverón d'Urriellu - Cresta'l Neverón - Cuetu de la Párdida



Ruta que parte de la preciosa Vega Urriellu (1954 ms) y más en concretu de la nevera que yera'l refuxu nesta dómina del añu. Ellí, na bas del Picu Urriellu, dexamos tolo que sobraba, ya que llevábemos 3 hores xubiendo en modo sherpa dende'l colláu de Pandébano, tolo necesario pa dos díes de montaña mui seria.

Pa más información de como llegar a La Vega Urriellu: Sotres (Cabrales) - La Vega Urriellu

Y ye que la info anterior, tan solo ye, l'averamientu a lo que rialmente teníemos en mente y polo que tábemos naguando. Poro, sacar una semeya del nuesu oxetivu como la siguiente, con un día abiertu y perfeutu pa la montaña ye una xuba de fuercies ya ilusión perimportantes.


El nuesu oxetivu taba xusto detrás, Neverón d'Urriellu

Fuercies que bona falta me facíen, porque como nes competiciones automovilístiques equivoquéme de gomes, jeje. Calcé unes botes ríxides dende Pandébano, camentando qu'habría bien de ñeve, y nun foi asína, poro cuando me quité los calcetos y vi l'estropiciu que tenía nos talones, tuve a puntu de mandalo too a tomar pol culu, pa nun joder la ruta a los demás.

Nun foi asína, ya qu'Amadeo y Fernan amañaronme lo meyor posible l'asuntu, si nun ye por ellos... quedo nel refuxu. Magar de la igua, solo faltaba ponese a andar ensín pensar nel dolor que tenía a cada pasu que daba. Pamidega, que poques vegaes sufriré tanto na montaña como esti día, menos mal que lo que nos arrodiaba yera alloriante, espeutacular, preciosu,... yera Asturies.


Entamando a alloñanos de La Vega Urriellu

Pocu a pocu, fuimos ganando-y terrén y altor a la montaña, averándonos al traviés de los neveros, al nuesu primer finxu, La Corona'l Rasu: colláu d'entamu de les peñes del Diente d'Urriellu y la Brecha los Cazadores . Pa ello, fuimos empobinándonos pola ñeve hasta'l final d'una pequeña canal, que nos fizo trepar hasta los 2178 ms del colláu.


Esguilando pa xubir a la Corona'l Rasu

Una hora esacta, poníamos n'esti guapu llugar, que ya faenos mirar al Neverón dende otra perspeutiva, y tamién danos una perfeuta güeyada a los Albos y les Torres Areneras, que de xuru, intentaremos da-y preste en dalguna ocasión, non mui lloñe, aspero.


Xubiendo a la H.orcada Arenera colos Albos y cola Torre Arenera detrás

El caleyar llentu, pocu a pocu nos dexa na H.orcada Arenera (2282 ms), quiciás en más tiempu del previstu (40 min.) ya que yo nun yera a escaecer les putes feríes de los talones, y cada pasu que daba penriba una roca, yera una gueta imposible de posiciones pa nun sentir dolor. Menos mal, que'l paisaxe del Circu'l H.ou de los Cabrones y de Torre Cerredu, amatagaba les ganes de tornar al refuxu.


Consultando'l gps col circu de Torre Cerredu-Cabrones detrás



Abaxo: Diente d'Urriellu
Arriba: Peña Castil y Picu Urriellu


Darréu daba aniciu, la verdadera ascensión al Neverón d'Urriellu, que se prolongó durante 1 hora y 20 minutos, na que travesamos canales xeladas con ciertu peligru, esguilamos pela roca rota mui típica en Picos, tuvimos travesíes con caídes acoyonantes,... vamos que xubir a esti picu nun ye cenciellu.


Trepando al Neverón: Amadeo, Berto y Fernan

D'otramiente, ye mui completa y prestosa, ya que tien mui diferentes partes, con trepaes más y menos pindies, que ficieronme tar más pendiente de les manes, que de los piés lo cuál agradecí enforma, cuando al fin, fice cume nel Neverón d'Urriellu.


Llegando al cumal del Neverón, cola so cresta detrás


Na cume a 2558 ms, ye onde se disfruta de verdá del esfuerzu fechu, del compañerismu na montaña, de l'adrenalina pol peligru de tar xubiendo a estes montañes, .... Nun me quedo cortu diciendo que son completamente adictives, ya que nun tas nel cumal d'una y ya tas pensando en xubir otra.


Cume cimera del Neverón d'Urriellu (2558 ms)

Nel nuesu casu, diba ser así, teníemos preparáu facer tola Cresta'l Neverón, a la que munchos dan por cume, ensín ser la parte más alta del picu, y dempués facer una cabera ascensión al Cuetu de la Párdida.


Destrepe del Neverón d'Urriellu a la Cresta'l Neverón


La baxada del Neverón ye pelín complexa, ya que tenemos que trepar a una segunda cume, con un pelín menos d'altor que la cimera, y dempués baxar con muncho curiáu na destrepada hasta la Cresta.



Amadeo na Cresta col Neverón detrás y vista del circu de Torre Cerredu-Cabrones con Peñasanta de Castiella detrás

El paséu pola Cresta'l Neverón d'Urriellu nun tien mayor dificultá, pero hai que dir con xeitu y nun perder la concentración qu'un pilancu hacia'l corte de La Vega, ye una muerte segura. Poro dimos pasu dalgo más rápidu, faciendo másima cota de la Cresta en 2550 ms, y baxamos d'ella nuna destrepada per una roca abondo descarnáo, asína que tamién debemos tar sollertes.


Abriendo buelga pa xubir a la Párdida

Un hora más tarde, ya tábemos na H.orcada'l Neverón y teníemos por delantre una xubida de media hora completamente dixebrada de l'anterior. Agora tocaba abrir buelga pola ñeve, hacia la nuesa mayor cota del día. El Cuetu de la Párdida, facía'l pieslle a la meyor ruta de montaña fecha por mí, a día de güei.


Cuetu de la Párdida (2594 ms)

Sus 2594 ms, facién cota másima pa mi, y supón pa la ruta'l llugar perfeutu pa xintar dalgo más contundente y descansar mirando tol paisaxe de Picos. Esta ascensión a la Párdida, fízose de forma tranquila anque cansada y dempués de les dificultaes del Neverón, suponía simplemente un disfrute más nel día.


Vistes con Fernan nel Cuetu de la Párdida

Con dalgo más de fuercies recuperaes, la baxada faise de forma cenciella pela ñeve, hacia'l Neverón d'Urriellu, siempre llibrando les sos complicaes parés, tanto de la Cresta como del propiu picu que toma'l so nome.


Amadeo col Cuetu de la Párdida detrás

Atrás dibemos dexando hores de caleyar, de nervios na xubida, de grandiosos paisaxes, ... ya que la borrina, que mos foi quitando'l nuesu Xuan de la Borrina, agora ya sí diba tapeciendo tolo que mos quedaba por pisar por segunda vegada (H.orcada Arenera, Corona'l Rasu,...).


Semeya de Berto pente la ñebla col bloque de Areneras-Albos

Los pies, les pates y el cuerpu en xeneral, dexábase dir pocu a pocu y la cabeza tamién diba perdiendo les ganes que-y ficieron aguantar al cuerpu, una ruta tan llarga, dolorosa y penosa por momentos pa mi.


Reventaos de vuelta nel Refuxu de La Vega Urriellu (1954 ms)

Menos mal, qu'Amadeo y Fernan, foron siempre pendientes de mi, ya que diba quedándome rezagáu a cada pasu. Pasos qu'al final tornaron al Refuxu d'Urriellu, onde pocu más y nun soi a tar de pie un minutu más pa la semeya final, bien merecía.

Moyaos pol orpín de la borrina, reventaos física y mentalmente, nes 7 hores de ruta na montaña y 3 más d'averamientu facíen dexar pa otru día la ruta que teníemos pal día siguiente. Namái, quedaba cenar una sopina caliente, una bona fabada y un ablucante quesu Cabrales que mos ofreció Tomás, rexente del refuxu, acompangaes de les sos prestoses hestories de montaña.

El sacu dormir, yera l'últimu collaciu que mos quedaba pa descansar de los casi 2000 ms de desnivel acumuláu dende'l colláu Pandébano hasta la Torre de la Párdida. Aún así, como dixe enantes, el procesu adictivu d'esti deporte, fai qu'hasta descansando tes pensando nes siguientes rutes a facer, asína qu'hasta la prósima.


Camudando'l Camín dende'l Cuetu de la Párdida (2594 ms)


Nesta ruta ficimos 3 dosmiles de Cabrales y dos de los picos del club 111 de Picos: Neverón d'Urriellu (2558 ms), Cresta'l Neverón (2550 ms) y Cuetu de la Párdida (2594 ms).

Ver progresos en: Retos montañeros

martes, 4 de mayo de 2010

Sotres (Cabrales) - La Vega Urriellu

30 d'Abril de 2010

Track: Sotres (Cabrales) - La Vega Urriellu



Ruta hipermasificada nel branu, anque ye más que xustificáo, ya que tan solo por tener tan cerca'l Picu Urriellu, suañu que munchos montañeros queremos algamar, ye normal que la xente xuba a La Vega Urriellu, como si de manaes d'oveyes fuera.

Sacante d'esto, ye una ruta típica a facer como averamientu a otres cotes por ascender, asína que paez adecuáu separtarla por si sola, y enllazala cuando seya necesariu partir del refuxu de la Vega Urriellu, p'ascender otros picos más importantes.

Esta vegada partí de Xixón a les 6 y media de la mañana, garrando l'autovía del Cantábricu hasta Posada de Llanes onde tomé direición a Cabrales al traviés del Altu d'Ortigueru, y ya baxar a los pueblos de Canales, Carreña, Poo y a la fin Arenas de Cabrales, onde normalmente suelse tomar un cafetín, pero llegué tan ceo que taba too zarráu. Escaeceremos el tiempu del percorríu en coche, nun vaya ser que dalguien de color verde llea esti blogue, jeje.


Salimos de la Curvona


D'Arenas xubimos al pueblu de Sotres y enantes de llegar a él, nuna curva mui pronunciada d'esquierdes, parte la pista que tenemos que tomar. Equí tenemos dos posibilidaes que voi desplicar, y qu'aspero que si dalguien llee esto, lu tenga en cuenta. La primer opción ye salir caleyando dende equí si solu vas xubir a La Vega Urriellu, pero si vas facer dalgún picu y vas durmir nel refuxu, más val que garres la pista hasta'l Colláu de Pandébano, porque llevar una mochila en modo sherpa hasta La Vega, pue convertise en dalgo mui duro dende La Curvona.


Ivernales del Texu

Nesti casu, salimos de la Curvona (949 ms), y baxamos pela pista en direición a los Ivernales del Texu, onde siguiendo'l ríu Duh.e, xubiremos pocu dempués pol Colladiellu hasta dar col colláu Cuaceya (1031 m). D'equí siguimos la pista ensín grandes desniveles, pasando pola mayada La Robre, onde alcordámonos del desvíu hacia la Peña Maín (semeyes anteriores correspondientes a esa ruta), siempre a la nuesa manzorga.


Mayada La Robre
col colláu Pandébano al final

Nesti casu, dexamos atrás la Robre, p'averanos al colláu de Pandébano, y xusto enantes veremos un pequeñu valláu, onde dexaríemos el coche en casu de que fuéramos a pernoctar al refuxu y tuviéramos que xubir muncho peso. De toes formes, equí siguiremos camín hacia la Mayada La Terenosa, pa lo cual tenemos que xubir per unos praos bien pindios, hasta garrar senda bien marcada, hasta la propia mayada.


De Pandébano a la mayada La Terenosa


Nesta guapa mayada hai un refuxu del Fempa, ensín guarda, anque nun fuimos a saber cual, ya que taben toles cabañes zarraes. Poro siguimos pasu, esta vegada ganando dalgo d'altor hasta facer curva a la manzorga en un cortáu bien pronunciáu. Esti ye'l Colláu Valleh.u, a partir del cúal, con suerte podremos agüeyar robezos ensín nenguna dificultá.


Canal del Cambureru dende'l Colláu Valleh.u

Depués d'una bona parte de senda ensín xubir desnivel, entamará a amosase'l picu más nomáu d'Asturies, Picu Urriellu y llar de los mayores algames en escalada deportiva, cola so vía Orbayu, abierta esti mesmu añu, polos hermanos Pou. Tou un símbolu d'Asturies y del mundu montañeru en xeneral.


El Picu Urriellu siempre presente nesta ruta

Ensín danos cuenta, diremos garrando altor, al traviés de llugares como'l Torcón, y siempre col H.ou Lluengu na nuesa drecha, y la paré de la Morra Carnizosu a la esquierda, hasta entamar partes más dures, con varies revueltes que nos empobinarán a los Redondales, que será l'antesala a La Vega Urriellu.


Arribando a La Vega Urriellu (1954 ms)

A la fin, La Vega Urriellu, base del "Picu", a 1954 ms d'altor, que faen una tirada de 550 ms de paré hasta la cume l'Urriellu (2518 ms). N'esti llugar alcuéntrase'l refuxu más grande d'Asturies con 96 places, nel cual ficimos nueche, dempués d'una increible ruta n'arrodiada d'esta vega. Pero esta ye otra hestoria.

Como datos dicir, que la ruta tien 20 kms de ida y vuelta, poro ye llarga pero mui llevadera si solu faise la xubida a La Vega. En cambeu si vamos cargaos pa pernoctar, la parte de la Curvona a Pandébano, son 4 kms que puen fadianos la posterior ruta, ya que son kms ensín xubir nada d'altor y nes que podemos perder fuercies y cansar abondo cola carga, nos 1000 ms de desnivel que depués tenemos que llibrar.


Cimeru protagonista d'esta ruta